hij heet: loki!

En deze foto is ook leuker

Groetjes,
Leora

En je ziet het helemaal niet...! Ze ziet eruit als een gaaf schildpad-popje.. (Onze 'Barbara' zag er ook ongeveer zo uit, maar dan met glazen ogen, als ik me goed herinner na 40 jaar :-))

Wat een enorm spannende situaties zijn dat geweest, eigenlijk zou iemand al die verhalen moeten noteren, bundelen (het liefst uitgeven) en zo bewaren voor latere generaties.. Dat mensen beseffen waaròm we geld uitgeven aan Deltawerken. Waaròm we het niet mogen laten versloffen. (Gelukkig is er al wel e.e.a. daarover te zien in het Deltapark Neeltje Jans)

Dankje voor de goede wensen, - (ik ben ook altijd zo'n 'avond mens' :-))

Hartelijke groetjes,
Jolie

Met de watersnood was ik 12. We woonden op een boerderij waar het huis en de laan hoger lagen dan de rest. Er was bij ons geen dijkdoorbraak, maar de polder liep wel vol. In huis bleef het droog. We zaten wel erg in spanning over de familie die niet meer te bereiken was per telefoon. Gelukkig bleven allen gespaard. Een oom en tante waren met hun vijf kinderen net van hun boerderij de dijk opgevlucht toen de hele boerderij als het ware weggevaagd werd! Verschillende andere familieleden zijn van het dak van hun huis gered.
Ik heb me ook altijd erg verdiept in de verhalen over de watersnood. Vreselijk wat sommige mensen meegemaakt hebben!

Beterschap met de griep Jolie! Kruip maar vroeg in bed! (Moet ik nodig zeggen, ga zelf altijd veel te laat naar bed.)

Hartelijke groeten,
Durvina.

En je hebt ze zo mooi gefotografeerd.. Zelfs het verschil in licht: Daglicht bij popje dat wakker in bed zit, en lamplicht bij ...slapend popje... Intuitief weet je als kijker dan meteen "hé dat klopt" :-) Ontzettend leuke tip ook, om zo een wiegje te maken! Dankjewel Durvina!

Het zijn beeldige popjes ook, zo schattig, die zijwaardse blik, net of ze samen praten, zeg maar :-) -- ik moet snel 'ns een arm maken voor mijn 1-armige (OK, net even ander merk, maar ook hard plastic en uit The UK) Roddy-popje:

Groetjes!
Jolie

Er waren bij ons thuis wel al poppen voor ik geboren werd. Ik had drie zusjes boven me.
Het eerste popje waarvan ik me herinner dat ik het kreeg, was een Tudor Rose. Zeven jaar zal ik toen geweest zijn.
Ik was ziek, had keelontsteking en voelde me echt heel naar. M'n ouders moesten die dag naar Den Haag en ik mocht in de slaapkamer beneden op hun bed liggen. Natuurlijk was er goede oppas, maar ze vonden het toch vervelend dat ze weg moesten terwijl ik zo ziek was. Ze wilden iets voor me meebrengen en vroegen wat ik graag wilde hebben. Dat wist ik wel! In de speelgoedwinkel op de Voorstraat in ons dorp (op Flakkee) had ik zo'n lief popje gezien. Het kon staan en had slaapoogjes. Op weg naar en van school moest ik er iedere keer naar kijken. Zouden ze in Den Haag ook zulke popjes verkopen?

Toen m'n ouders 's avonds, het was al donker, terug kwamen en ik nog koortsig op hun bed lag, kreeg ik het cadeautje. Dat moment is me altijd bij gebleven. Ik was zo ontzettend blij met dat kleine ukkie! Niet begrijpend dat ze in die grote stad precies dat popje gevonden hadden wat ik bedoelde!

Later kreeg ik nog twee keer een pop en daar was ik ook blij mee. Maar die blijdschap om dat Tudor Roosje kan ik me nog zo goed herinneren!
Achteraf denk ik dat ze het popje al kochten op ons eiland, voor ze naar de 'overkant' gingen. In die speelgoedwinkel werd ik trouwens een vaste klant. Zaterdags kregen we een dubbeltje waar we wat voor mochten kopen. M'n zusjes kochten er een lollie of zuurstok voor, maar ik ging er een heel klein celluloid popje voor kopen. Voor de bedjes van die popjes gebruikte ik lucifersdoosjes!

Mijn eerst Tudor Rose popje heb ik niet meer, de haakjes waren van de armpjes en beentjes afgebroken. Ik moest het vaak repareren. Misschien liggen de resten nog ergens achter de schuine kant op zolder bij een van onze dochters. Ze herinneren zich het popje nog goed. Toen ik in december 2010 een Tudor Rose popje op Marktplaats zag kocht ik dat meteen. In september 2011 nog twee!